Braničevska oblast sastoji se iz više antropogeogeografskih celina: Pomoravlja, Podunavlja, Stiga, Braničeva (u užem smislu), Zvižda, Mlave i Homolja, koje naseljava srpsko i vlaško stanovništvo, različito po govoru, nošnji, obrednoj tradiciji i narodnom stvaralaštvu. Ova dva etnosa su, živeci zajedno na istom prostoru, u međusobnom procesu akulturacije, izgradila posebne elemente narodne kulture koji su specifični za ovu oblast.

Osnovno zanimanje seoskog stanovništva su zemljoradnja i stočarstvo, a dopunska voćarstvo, vinogradarstvo, rad u vodenicama i valjavicama, lov, pčelarstvo i ispiranje zlata u dolini Peka. U gradovima i varošima stanovništvo se bavilo trgovinom i zanatstvom.

Narodna nošnja stanovnika Braničevske oblasti predstavlja odraz duhovnog i umetničkog izraza. Naročito se po lepoti izdvajaju delovi ženske nošnje bogato ukrašeni vezom, aplikacijama i tkanim ornamentima. Po lepoti posebno se i u srpskoj i u vlaškoj nošnji izdvajaju zubuni. U gradovima se početkom veka nosila građanska nošnja koju čine libade, duga suknja i pojas, a na glavi fes sa baresom.

Obredna praksa stanovnika Braničevskog kraja je veoma bogata. Ističu se posmrtne svadbe, slanje rajske sveće i izlivanje vode mrtvima za dušu. Karakteristični obredi su bacanje krstova, pobratimstvo, drugaričenje.